هدف: با توجه به شیوع سینوزیت مزمن و فراهم شدن امکانات نمونه برداری و کشت ترشحات به کمک اندوسکوپی سینوس، برای تعیین روش و نوع درمان، این مطالعه به صورت آینده نگر در درمانگاه و مطب انجام گردید.روش بررسی: بیمارانی که با ترشح چرکی مزمن بینی مراجعه کردند و سی تی اسکن آنان نیز موید سینوزیت مزمن بود، قبل از شروع درمان از طریق آندوسکوپی بینی، نمونه ترشحات بینی و سینوس آنها جمع آوری و مطالعه گردید. درمان بر اساس علایم بالینی و یافته های آندوسکوپی ادامه یافت و یا تغییر کرد.یافته ها: کشت در 66%موارد مثبت بود. از این موارد، باکتریهای گرم مثبت غالب در 52% موارد رشد کردند. باکتریهای گرم منفی غالب در 20% موارد، باکتریهای بی هوازی در 18% موارد و کشت مخلوط در 25% موارد گزارش گردید. درمان دارویی در 85% موارد کامل بوده، در 15% موارد نیاز به اقدام جراحی احساس گردید.نتیجه گیری: کشت ترشحات بینی در سینوزیت چرکی مزمن می تواند به تسریع در درمان کمک نموده، از مصرف بی دلیل آنتی بیوتیکهای وسیع الطیف و یا عمل جراحی بی مورد جلوگیری نماید، لذا انجام کشت و آنتی بیوگرام این ترشحات توصیه می شود.

موکوسلهای سینوسهای اطراف بینی یک بیماری نسبتا ناشایع بوده که در گذشته با کمک روشهای خارجی (External) درمان می شده اند. 22 بیمار مبتلا به موکوسل در بیمارستان آپادانای اهواز که شامل 6 مورد فرونتواتموئیدال، 5 مورد سینوس فکی، 4 مورد اسفنواتموئیدال، 3 مورد سینوس اسفنوئید، 2 مورد سینوس فرونتال و 2 مورد موکوسل شاخک میانی بود، در مدت سه سال با روش جراحی آندوسکوپی بینی و سینوس تحت درمان جراحی قرار گرفته اند و به مدت متوسط 26 ماه پیگیری شده اند. در این مدت هیچ گونه عودی مشاهده نشده است. لذا اگر امکان مارسوپیالیزاسیون کامل با روش آندوسکوپی میسر باشد با توجه به اینکه اسکاری بر روی صورت باقی نمی گذارد و مدت بستری در این گونه عملها کوتاهتر است درمان انتخابی جراحی با روش آندوسکوپی است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه: آسم بیماری التهابی راه های هوایی کوچک است که شیوع آن رو به افزایش می باشد. همراهی آسم و پولیپوز بینی و تشدید آسم به علت پولیپوز بینی دیده شده است. هدف از این مطالعه، بررسی آسم پس از جراحی پولیپوز بینی به روش آندوسکوپی است.روش کار: این مطالعه به شکل مقطعی، آینده نگر از سال 1380 لغایت 1385 بر روی تعداد 50 بیمار مبتلا به پولیپوز بینی و آسم انجام شده است. جهت مقایسه میانگین داده ها از آزمون مشاهدات t زوجی استفاده شد و سپس اطلاعات جمع آوری شده توسط آزمون های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: تعداد 50 بیمار مبتلا به پولیپوز بینی و آسم مداوم مورد مطالعه قرار گرفته اند که میانگین سنی آن ها 32.5±14.3 سال و نسبت جنسی مرد به زن، 2.3 به 1 بوده است. از تعداد 50 بیمار مبتلا آسم و پولیپوز بینی، در 38 مورد شدت علایم آسم و میزان FEV1 بهتر شده است. همه بیماران مورد مطالعه در مرحله آسم شدید و مداوم بر طبق برنامه ملی موسسه قلب، ریه و خون (NHLBI)  و برنامه ملی پیشگیری و آموزش آسم (NAEPP)  قرار داشته اند وFEV1  آن ها نیز کمتر از 60% بود. میانگین FEV1 در بیماران قبل و بعد از پولیپکتومی به روش آندوسکوپی سینوس، از 1.68 به 2.52 لیتر افزایش یافت.نتیجه گیری: باز کردن راه هوایی فوقانی و بهبود تنفس از راه بینی به دنبال عمل جراحی آندوسکپی سینوس باعث بهتر شدن شدت علایم بیماری آسم می شود. از طرفی یکی از علل تشدید بیماری آسم و مقاومت به درمان های طبی همراهی آن با پولیپوز بینی، رینیت و سینوزیت است. از این رو در هر بیمار مبتلا به آسم شدید  و مقاوم به درمان های طبی، امکان وجود پولیپوز بینی و درمان جراحی آندوسکوپی سینوس را باید در نظر داشت.

فیبروهیستیوسیتوم خوش خیم از توده های بسیار نادر ناحیه بینی و سینوس های اطراف آن به شمار می رود. شایع ترین محل تومور در سر و گردن، حفره بینی و سینوس های پارانازل و علامت اصلی آن در این نواحی گرفتگی و وجود توده در بینی است. در بیمار مورد نظر که با علایم گرفتگی و ترشح بینی مراجعه کرده و علی رغم تجویز آنتی بیوتیک نیز درمان نشده بود، توده حجیمی در سینوس ماگزیلری چپ و حفره بینی همان طرف در سی تی اسکن کشف شد، سپس رزکسیون توده به طور کامل از طریق آندوسکوپ با اپروچ ترانس نازال انجام گرفت. تمامی علایم پس از عمل جراحی از بین رفت. در بررسی آسیب شناختی توده، فیبروهیستیوسیتوم خوش خیم گزارش شد. در تشخیص افتراقی این تومور، توده و پولیپ های بینی و سینوس ها را می توان ذکر کرد. به نظر می رسد با توجه به قابل مشاهده بودن تومور حین جراحی و مجاورت این ناحیه از جمله مجاورت با لامینا پاپیراسه و چشم، جراحی آندوسکوپیک با اپروچ ترانس نازال روش مناسبی جهت بیرون آوردن کامل این تومورها باشد.

مقدمه: با گسترش روزافزون دانش پزشکی، روشهای نوینی برای درمان بیماریها ابداع می شوند. از این جمله می توان عمل آندوسکوپیک سینوس هاFunctional Endoscopic Sinus Surgery (FESS)  رانام برد. با توجه به اهمیت آندوسکوپی درتشخیص و درمان بیماریهای بینی و سینوس، ارزیابی نتایج حاصله از این گونه اعمال جراحی و میزان رضایت بیماران عمل شده مورد توجه قرار گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه گذشته نگر پرونده بیمارانی که در پنج ساله اخیر در مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره) جهت FESS بستری شده و تحت عمل جراحی قرار گرفته اند را مورد بررسی قرار داده ایم. در این پژوهش مشخصات بیماران، شکایت موقع مراجعه، طول مدت بیماری قبل از عمل جراحی آندوسکوپیک، عوامل زمینه ساز، علائم بالینی موقع مراجعه، اقدامات جراحی، عوارض بعد از عمل و میزان رضایت بعداز عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این طرح میزان رضایت بر اساس پیگیری بیماران در مدت 1 ساله بعد از عمل جراحی می باشد و اطلاعات آن بر اساس بهبود علائم بیماری و رضایت بیماران و یا عدم بهبود کامل و شکایت از باقی ماندن برخی از علائم و همچنین معاینه بیماران تیظیم شده است. یافته ها: در این مطالعه از 93 پرونده موجود 70 پرونده از لحاظ اطلاعات مورد نیاز قابل بررسی بود که نتایج زیر بدست آمده است: بهبودی کامل در 66% بیماران، بهبودی نسبی در 27.5% و عدم بهبودی در 6.5% مشاهده گردید و هیچکدام از بیماران بدتر شدن علائم بیماری را نسبت به علائم موقع مراجعه ذکر نکردند.نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به نتایج بالا می توان بیان نمود که عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس روش موثر در درمان بیماریهای مزمن سینوسی می باشد، که نسبت به روشهای پیشین کارآمدتر بوده و در عین حال بیمار پس از عمل جراحی ناراحتی کمتری دارد. لذا توصیه می شود با توسعه امکانات در مراکز دانشگاهی و درمانی موجبات گسترش و ارتقاء این روش درمانی مفید، هر چه بیشتر فراهم گردد.

مقدمه: هدف این مطالعه: تعیین یافته های آسیب شناسی در 30 بیمار دچار پولیپوز بینی پس از انجام عمل آندوسکوپی سینوس و یافتن ارتباط بین این یافته ها و عوامل مستعد کننده این بیماری بود.روش ها: این پژوهش آینده نگر در 30 بیمار دچار پولیپوز بینی که در فاصله زمانی فروردین 1383 لغایت آبان ماه 1385 تحت عمل جراحی آندوسکوپیک بینی و سینوس ها قرار گرفته بودند، انجام شد. پس از معاینه و شرح حال دقیق، بیماران تحت عمل جراحی قرار گرفته و نمونه جهت بررسی آسیب شناسی به آزمایشگاه ارسال شد. براساس معیارهای آسیب شناسی، پولیپ ها به دو دسته ائوزینوفیلیک و نوتروفیلیک تقسیم شدند، سپس بررسی تحلیلی در زمینه ارتباط بین این یافته ها با معیارهای به دست آمده از شرح حال و معاینه فیزیکی انجام شد.یافته ها: در مجموع 20 نفر (66.67%) از بیماران مذکر و 10 نفر (23.33%) از آنها مونث بودند. بیشترین سن فراوانی پولیپوز مربوط به گروه سنی 60-50 سال بود و رینیت آلرژیک و انحراف سپتوم شایع ترین اختلالات همراه بودند. پولیپوز ائوزینوفیلیک شایع تر از نوع پولیپوز نوتروفیلیک بود (18% در برابر 12%، ((p=0.04.نتیجه گیری: پولیپوز ائوزینوفیلیک شایع ترین نوع پولیپوز بینی در پژوهش حاضر بود. فراوانی پولیپوز در مردان بیش از زنان بود. بیماری های آلرژیک و اختلالات ساختمانی بینی مهم ترین عوامل همراه با پولیپوز بینی بودند.

سابقه و هدف خونریزی حین عمل در طی جراحی آندوسکوپی سینوس دید جراح را برای عمل در محل جراحی دچار مخاطره می کند. از آنجاییکه تیزانیدین انقباض عروق خونی محیطی و کاهش فشار خون را موجب می شود که این دو با هم جریان خون موکوس بینی را کاهش می دهند، لذا این مطالعه به منظور بررسی تاثیر تیزانیدین خوراکی بر کیفیت دید محل جراحی طی جراحی آندوسکوپی سینوس انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 60 بیمار انجام شده است. بیماران به طور تصادفی به وسیله نرم افزار کامپیوتری رندوم سازی (2. 0) به دو گروه دریافت کننده تیزانیدین 6 میلی گرم و دارو نما قبل از عمل تقسیم شدند. طی عمل کیفیت محل عمل توسط جراح بررسی و با استفاده از روش بوازارت مورد نمره بندی قرار گرفت. نمره درد در ریکاروری و 6 ساعت بعد از عمل و پارامترهای همودینامیک حین عمل ارزیابی شد. یافته ها کیفیت محل جراحی بر اساس مقیاس بوزار به طور معنی داری در گروه دریافت کننده تیزانیدین بهتر بود (0/04=p). نمره درد در ریکاوری در گروه مطالعه 1/17± 2/83 و در گروه کنترل 1/56± 4/53 بود (0/001=p) و در بخش 6 ساعت بعد ار جراحی در گروه مطالعه 1/22± 3/23 و در گروه کنترل 1/33± 4/13 بود (0/008=p). متوسط فشار خون شریانی (0/03=p) و ضربان قلب (0/19=p) حین عمل در گروه تیزانیدین کمتر بود. نتیجه گیری نتایج مطالعه نشان داد که تیزانیدین به عنوان پیش دارو قبل از عمل آندوسکوپی سینوس کیفیت دید محل جراحی را بهتر کرده و پروفایل همودینامیک بهتری برای بیماران فراهم کرد.

مقدمه: پولیپ های بینی توده های خوش خیم بینی میباشند که معمولا دو طرفه، پایدار، متعدد و متحرک اند که از بینی، موکوزای سینوس و دیواره خارجی بینی منشا میگیرند. از آنجا که پولیپ ها تظاهراتی از آلرژی دارند اکثرا تمایل به عود دارند. درمان پولیپ به دو صورت دارویی و جراحی صورت میگیرد که جراحی آن به دو روش جراحی متداول پولیکتومی و جراحی آندوسکوپیک می باشد. از آنجا که عدم عود مجدد از اهداف این روشهای درمانی است ما نیز در این مطالعه با هدف بررسی میزان عود پولیپ پس از جراحی متداول پولیپکتومی و جراحی آندوسکوپیک، اقدام به بررسی نتایج درمانی و پیگیری کردیم.مواد و روشها: در این مطالعه که یک مطالعه توصیفی تحلیلی بود میزان عود پولیپ بینی بعد از جراحی آندوسکوپی سینوس و جراحی متداول غیرآندوسکوپیک در طی سالهای 1380 تا 1384 در بیمارستان بقیه اله(عج) بررسی شد. در این مطالعه در مجموع 200 بیمار به طور تصادفی و براساس پرونده بستری موجود در بیمارستان انتخاب شدند که حداقل سن 3 سال و حداکثر 89 سال بود. از کل بیماران 100 مورد به روش جراحی آندوسکوپی و 100 مورد هم به روش غیرآندوسکوپی جراحی شدند.یافته ها: گروه سنی شایع در این بیماران با میانگین 40 سال بود. در این مطالعه جنس غالب مبتلایان مرد بود (72%) عود پولیپ بینی در گروه غیراندوسکوپی 75 بیمار (75%) بوده و 25 بیمار (25%) تا سال 1382 بدون عود بودند و در گروه جراحی اندوسکوپی سینوس 36 بیمار (36%) عود داشتند و 52 بیمار (52%) بدون عود بودند و در مورد 12 بیمار (12%) نیز اطلاعی در دست نبود.میانگین زمان بقای بدون عود در گروه غیر.جراحی اندوسکوپی 60 ماه و در گروه جراحی اندوسکوپی سینوس 41 ماه بود و بقای 24 ماهه 95% و بقای 36 ماهه 77.8% و بقای 60 ماهه 50% و 84 ماهه نیز 25% بوده است. 95% از بیماران جراحی شده به روش غیراندوسکوپی حداقل 12 ماه و به روش اندوسکوپی حداقل 24 ماه بدون عود باقی ماندند. 50% بیماران در روش غیرآندوسکوپی حداقل 66 ماه و در روش آندوسکوپی سینوس حداقل 72 ماه بدون عود باقی ماندند.نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده در این مطالعه، می توان گفت که میزان عود بیماران بعد از جراحی آندوسکوپی سینوس نسبت به جراحی غیرآندوسکوپی کمتر و میزان بقا بدون عود بیشتر بوده است.